პატარა
დე−დი−კოს წყე−ნი−ნე−ბისთ−ვის
თუმ−ცა სა−წყე−ნი რა ი−ყო?
ბე−ბი−ამ მი−თხრა სა−ღა−მოს
კარ−გად მიგ−ტყე−პავს მამიკო.
იცოდეთ მეც ჩე−მი მხრი−დან
პა−პას მი−უ−ტან ამ−ბავს ავს,
ჩე−მი ცე−მისთ−ვის პა−პი−კო
მე−რე მა−მი−კოს გალახავს.
რა ი−ყოთ ცო−ტა ვი−ცელ−ქე,
შეც−დო−მას მივხვ−დი ა−ბა რა,
დე−დი−კოც მა−ლე გა−მი−გებს,
თვი−თო−ნაც ი−ყო პა−ტა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები მამაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები მამაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები დედაზე და ლექსები მამაზე
 |
მესმის, მესმის სანატრელიილია ჭავჭავაძე |
 |
ნუგეშინოდარ დუმბაძე |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
|
სათვალენოდარ დუმბაძე |
 |
*** (დედამ მითხრა რომ ბავშვები)ქეთევან კვიტატიანი |
