თებრონე

მე რომ სულ მარ−ტო შე−მომხვ−დე სად−მე,
შენ რომ წყა−რო−დან მოგ−ქონ−დეს წყა−ლი,
მე რომ ნამდ−ვი−ლი სახ−მი−ლი მწვავ−დეს;
შენ რომ ეშ−მა−კურ მო−მა−პყრო თვა−ლი.
მე რომ შენ მზე−რა შე−გავ−ლო ხარ−ბი,
შენ რომ ღი−მი−ლით შეჰ−ყა−რო წარ−ბი
მე რომ ჩურ−ჩუ−ლით რა−ღა−ცა გი−თხრა,
შენ რომ ჩურ−ჩუ−ლით მო−მი−გო: - ვი−ცი...
მე რომ მდუ−ღა−რი ა−მომც−დეს სი−ტყვა,
შენ რომ გულწრ−ფე−ლი ის−მი−ნო ფი−ცი,
მე რომ მე−თევ−ზის გავ−შა−ლო ბა−დე,
შენ რომ ყა−სი−დად გასხლ−ტო−მა სცა−დო...
მე რომ ნაკ−ვერ−ჩხლის შე−გა−ხო ბა−გე,
შენ რომ შე−მიკ−რა ნამდ−ვი−ლი ჯა−დო...
მე რომ მაგ მკერდ−ზე შე−გიხს−ნა ღი−ლი,
შენ რომ ვი−თომ−და გა−მი−წყრე: - კმა−რა...
მე რომ გავბ−რუვ−დე სა−მო−თხის ხილ−ვით,
შენ რომ ბა−გეზე და−გად−ნეს - ა−რა...
მე რომ მო−მენ−დოს სხმარ−ტა−ლა წე−ლი,
შენ რომ მზე−ე−ბის ი−ხი−ლო როკ−ვა,
მე რომ კი−სერ−ზე მოგხ−ვი−ო ხე−ლი...
მაგ მხრი−დან უნ−და
ჩა−მოდ−გა კო−კა.