* * *

გუ−შინ ძლი−ერ მო−ვი−წყი−ნე,
ა−ვად გავხ−დი უ−ცებ,
ამ−დენ წა−მალს რომ მას−მე−ვენ,
ის მატ−კი−ვებს მუ−ცელს.

დე−და თერ−მო−მეტ−რით დარ−ბის,
უ−წუხ−დე−ბა გუ−ლი,
გა−ნა მართ−ლა რა−მე მტკი−ვა,
ცხე−ლი ა−რის შუბ−ლი.

ამ−დენ ჩა−ის, ამ−დენ ლი−მონს
და მა−ლი−ნის მა−ფინს,
ბე−ბო, პა−პა რიგ-რიგობით
მაძ−ლე−ბენ, რა სჭირთ?

ნე−ტავ ა−ღარ შე−მა−ცი−ოს,
ა−ღარ გავხ−დე ცუ−დად,
ი−სევ ბაღ−ში წასვ−ლა მინ−და,
სი−ცხე მქონ−დეს თუნ−დაც.