* * *

პა−ტა−რა ვარ?
ა−რა, დი−დი!
გუ−შინ გავხ−დი ექვ−სის,
მა−ლე სკო−ლის კარს შე−ვა−ღებ,
მე−ლის ჩე−მი მერ−ხი.

დე−დი−კოს გულს გა−ვა−ხა−რებ,
გა−ნა ბევ−რი უნ−და?
რომ ვის−წავ−ლო ა−თი−ან−ზე,
ცო−ტაც ი−ყოს თუნ−დაც.

მე−ყო−ლე−ბა მე−გობ−რე−ბი,
ლი−ზი, გვან−ცა, ნუ−ცა,
ყვე−ლა ი−სე მეყ−ვა−რე−ბა,
რო−გორც მათ გულს უნ−და.

მას−წავ−ლე−ბელს ა−რასოდეს
გა−ვაბ−რა−ზებ ვფი−ცავ,
მაგ−რამ ცო−ტას თუ ვი−ცელ−ქებ,
არ გა−მი−წყრეს მინ−და.