მზე და მზესუმზირა

მზე−სუმ−ზუ−რა მზეს შეჰ−ყუ−რებს,
მზეც უ−ღი−მის მზე−სუმ−ზი−რას,
გა−ი−ფურჩქ−ნა მზის−გულ−ზე და
მზე−სუმ−ზი−რამ მზეს უმ−ზი−რა.

ოქ−როს−ფერ−მა სეხ−ნი−ებ−მა
და−ამშ−ვე−ნეს მთა და ბა−რი,
სულ ერთ−მა−ნეთს შეჰ−ყუ−რე−ბენ
მზე და მი−სი მეგობა−რი.

მზეს ჰგო−ნი−ა, რომ მი−წა−ზე
და−ი−ბა−და მზესუმ−ზი−რად,
მზე−სუმ−ზი−რას მზედ სურს ყოფ−ნა,
აყ−ვავ−და და მზეს უმ−ზი−რა.