ანდრია და დედამისი

- რა ხა−ნი−ა, და−რე−კა
მაღ−ვი−ძა−რამ ანდ−რი−ა!
- დე−დი, ცო−ტაც მა−ცა−ლე,
ჯერ ხომ ძა−ან ად−რე−ა!
ა−დე, ჩე−მო ვაჟ−კა−ცო,
გულ−ში გე−ნაც−ვა−ლე−ო;
ხელ-პირი და−ი−ბა−ნე,
ი−სა−უზ−მე მა−ლე−ო!
ზურგ−ჩან−თა−ში წიგ−ნე−ბი,
რვე−უ−ლე−ბი ჩა−გი−დე;
ა−დე, შვი−ლო, სკო−ლა−ში
დრო−ზე უნ−და წახ−ვი−დე!
- ა−წი, დე−დი, სკო−ლა−ში
ა−ღარ და−ვიგ−ვი−ა−ნებ;
კარ−გა−დაც მო−ვიქ−ცე−ვი,
თავ−საც და−ვიჭკ−ვი−ა−ნებ!