ჭკვიანი ნანა

ბაღ−ში ქორ−ფა ბა−ლახს თე−ლავს
პა−წა−წი−ნა ნა−ნა,
ა−ქეთ ბე−ბო უ−ჯავრ−დე−ბა,
ი−ქი−დან კი მა−მა.
-გა−მო ა−ქეთ, ბა−ლახს ტკი−ვა,
შენ ვე−რა გრძნობ გა−ნა?
ის ცო−ცხა−ლი არ−სე−ბა−ა -
უხს−ნის ნა−ნას მა−მა.
-ვე−რა ხე−დავ? ცრემ−ლებ−სა ყრის,
მეტ−კი−ნა−ო ნა−ნა,
გა−მო ფრ−თხი−ლად გა−ას−წო−რე,
მი−ე−ფე−რე თა−ნაც.
ი−მის მე−რე სულ ბი−ლი−კით
და−სე−ირ−ნობს გო−გო,
სხვას ას−წავ−ლის: „რომ ა−ბი−ჯებთ,
ბა−ლახს ტკი−ვა როგორ“.