თხა-პეტელა, თხა-ბენტერა
მა−თეს ე−ზოს და−ემ−ტე−რა.
წა−იგრ−ძე−ლა ყრონ−ტი,
არ და−ტო−ვა ყლორ−ტი.
რაც კი ჩან−და მწვა−ნედ,
ჭა−მა ტკბი−ლი, მწა−რე.
რა გა−უძ−ლებს წამ-წუმ
მის პე−ტელს და ცმა−ცუნს.
ჰო−და, დარ−დობს მა−თე,
ღა−მეს ფიქრ−ში ა−თევს,
უ−და−რა−ჯოს ე−ზოს,
თუ სხვი−სი თხა მ−წყემ−სოს.