და−მი−ჯე−რეთ ყვე−ლამ,
არ ვარ მე−ტი−ჩა−რა,
დე−დას გე−ფი−ცე−ბით,
მიყ−ვარს ჩე−მი მა−მა!
დე−და ყვე−ლას უყ−ვარს,
მეც არ მიყ−ვარს გა−ნა?
მაგ−რამ უფ−რო მე−ტად
მიყ−ვარს ჩე−მი მა−მა!
რო−ცა მას−ზე ვფიქ−რობ,
თავს ვგრძნობ უფ−რო ლა−ღად,
ღმერ−თო მი−დღეგრ−ძე−ლე,
ჩე−მი კარ−გი მა−მა!