სავარჯიშო ლექსი

მზის სხი−ვებ−მა გაგ−ვაღ−ვი−ძა
ჭიკ−ჭი−კე−ბენ ჩი−ტუ−ნე−ბი
მე−გობ−რე−ბი ბა−ღი−სა−კენ
მი−ვიჩ−ქა−რით ჰერი-ჰერი
ძლი−ე−რე−ბი, მოქ−ნი−ლე−ბი
გა−ვი−ზარ−დოთ უნ−და ყვე−ლა
ა−ვი−წი−ოთ ფე−ხის წვერ−ზე
და ვი−ა−როთ ნელა-ნელა
ერ−თი, ო−რი, სა−მი, ო−თხი
ახ−ლა ქუს−ლიც და−მა−ნა−ხეთ...
ერ−თი, ო−რი, სა−მი, ო−თხი
ჩვე−ნი ტერ−ფი ა−რის გა−რეთ.
ახ−ლა გავხ−დეთ ბა−ჭი−ე−ბი-
ვიხ−ტუ−ნა−ოთ სკაპი-სკუპი...
ვიბაჯბაჯოთ..დათუნიას
ნა−ბი−ჯებ−საც ჩვენ და−ვუთვ−ლით
მო−დით ხე−ლის სა−ვარ−ჯი−შო
შე−ვას−წავ−ლოთ, ვინც არ ი−ცის
წინმკ−ლა−ვი და მკლა−ვი გან−ზე
შემ−დეგ ა−ვი−წი−ოთ მზის−კენ.
ახ−ლა თა−ვი ვატ−რი−ა−ლოთ...
მარჯვ−ნივ, მარ−ცხნივ
ზე−მოთ, ქვე−მოთ...
შემ−დეგ წე−ლიც მარჯვ−ნივ, მარ−ცხნივ
კი−დევ ერ−თხელ გა−ვაგრ−ძე−ლოთ.
მო−დით ჩავიცუცქოთ-ერ−თი,
ო−რი, სა−მი, ო−თხი... ახ−ლა
და−ვი−ბა−ნოთ პი−რი ყვე−ლამ,
სა−უზ−მეს დროც უკ−ვე დად−გა.