ყოჩაღი სპიკი

მიფრ−თხილ−დე−ბა დე−დი−კო,
მუ−დამ ჩან−თით დავ−ყა−ვარ,
ე−ში−ნი−ა, რა−მე არ
და−მი−შა−ვოს აფ−თარ−მა.
ვე−ფხვმა არ მიღ−რი−ა−ლოს,
ან ლომ−მა არ დამ−ტო−როს,
ა−მი−ტო−მაც ა−რასდ−როს
არ სურს, მარ−ტო დამ−ტო−ვოს.
მაგ−რამ უკ−ვე შვი−დის ვარ,
წელს სკო−ლა−ში მივ−დი−ვარ!
ჰო−და, ვიდ−რე დე−დი−კო
მო−ე−რე−ვა ეჭვს და შიშს,
მსურს, პირ−და−პირ ჩან−თი−დან
სკუპ! ვის−კუ−პო სკო−ლა−ში.

*კენ−გუ−რუს შვილი-სპიკი 7 წლამ−დე დე−დის ჩან−თა−ში−ა