ზარმაცი

ცხა−რობს, ბრა−ზობს ზარ−მა−ცი,
ძილს ა−რა−ვინ არ აც−ლის.
ა−ქეთ დე−და ბუ−ზღუ−ნებს,
ი−ქით ქა−რი ზუ−ზუ−ნებს.
მამ−ლა−ყინ−წამ ყი−ვი−ლით
ა−რე−მა−რე ა−იკ−ლო,
მაგ−რამ ვინ გა−და−ფა−რავს
ბო−ჩო−ლე−ბის ბა−რი−ტონს.
ყვიტ-ყვიტებენ იხ−ვე−ბი,
ყი−ყი−ნე−ბენ ბა−ტე−ბი,
ბჭო−ბენ ინ−და−უ−რე−ბი
და კნა−ვი−ან კა−ტე−ბი.
გო−ჭი ჭყი−ვის, ძაღ−ლი ყეფს,
დი−ლა ყვე−ლას ა−ფხიზ−ლებს,
მხო−ლოდ ზარ−მაცს სძი−ნავს და
ბე−რავს გუ−დას სა−ძი−ლეს.
-იმ გუ−და−ში რა ყრი−ა?
-რა ყრი−ა და არც ა−რა,
დი−ლის სუფ−თა ჰა−ე−რი
ბრიყ−მა ძილ−ში გაც−ვა−ლა.