სამშობლოს მოგზაური

ბა−ბუ ხში−რად მიყ−ვე−ბა
რაც თავს გა−დახ−დე−ნი−ა,
მი−თხრა “- ჩვე−ნი ქვე−ყა−ნა
მართ−ლაც მშვე−ნი−ე−რი−ა”.

“ციცქ−ნა−ა−ო შენ−სა−ვით,
და შენ−სა−ვით ლა−ღი−ა,
გა−იზრ−დე−ბი, ნა−ხა−ვო
რომ სა−მო−თხის ბა−ღი−ა”.

ამ ამ−ბებ−ზე თხრო−ბისთ−ვის
არ სჭირ−დე−ბა ცდუ−ნე−ბა,
შე−მაყ−ვა−რა ბა−ბუამ
სა−ქართ−ვე−ლოს ბუ−ნე−ბა.

მეც მი−ვე−ცი პი−რო−ბა
სი−ცი−ლით და ხმა−უ−რით,
რომ ვიქ−ნე−ბი სამ−შობ−ლოს
პა−ტა−რა მოგ−ზა−უ−რი !!!