ძა−ლი−ან ჰგავს დე−ი−და
გა−რეგ−ნო−ბით დე−დი−კოს,
ნე−ტავ ა−სე ლა−მა−ზი
დი−დო−ბა−ში მეც ვი−ყო.
მა−ნე−ბივ−რებს მუდ−მი−ვად
ჩემ−თან ერ−თად თა−მა−შით,
წიგნ−საც ხში−რად მი−კი−თხავს
ჩვე−ნი ე−ზოს ჰა−მაკ−ში.
მი−სი ნახ−ვა სხვა ვის სურს,
ი−სე რო−გორც მე მინ−და,
მართ−ლაც დე−დის სუ−ნი აქვს
ჩემს საყ−ვა−რელ დე−ი−დას.