ჩემ−მა ბა−ბუმ დიდ−ზე დი−დი,
ა−მი−შე−ნა ქო−ხი,
ის ი−სე−თი ლა−მა−ზი−ა,
კე−დე−ლი აქვს ო−თხი.
მაგ−რამ ა−ბა მე ვინ მიშ−ვებს,
ხა−რობს ჩე−მი ცუ−გა,
მო−ე−წო−ნა ჩე−მი სახ−ლი,
გა−რეთ ა−ღარ უნ−და.
ცუ−გავ, ცუ−გავ ეშ−მა−კუ−ნა,
რად არ მაც−დი თა−მაშს?
გა−ნა შე−ნი ბუდ−რუ−გუ−ნა,
უფ−რო დი−დი არ გაქვს?