თეოს დარდი

-თე−ო, რამ და−გა−ღო−ნა,
თვა−ლებს რად ა−ფა−ხუ−ლებ?
-რამ და, დი−ლით, გო−გო−ლა,
სკო−ლა მო−ვი−ნა−ხუ−ლე;
თით−ქოს ვე−ღარც ვი−ცა−ნი
დარ−დი−ა−ნი, ე−უ−ლი,
იდ−გა და−ფიქ−რე−ბუ−ლი,
ცო−ტა შე−წუ−ხე−ბუ−ლი.
-არ−და−დე−გებს უხ−დე−ბა
ა−რე−მა−რის აკ−ლე−ბა
სი−ცი−ლით და თა−მა−შით,
მაგ−რამ დარ−დი ნაკ−ლე−ბად.
მო−დი, მხა−რი აგ−ვი−ბი,
გირ−ჩევ, გა−ნა ვი−ჟი−ნებ,
სექ−ტემ−ბე−რიც მო−ვა და
სკო−ლას ა−ვა−ყი−ჟი−ნებთ.