ენძელა

დიდ−ხანს, დიდ−ხანს ვი−ა−რე,
ა−ი, მო−ველ მზი−ა−ნეთს,
გუ−ლი გა−ვი−ხა−ლი−სე,
სი−ხა−რუ−ლით ა−ვივ−სე,
თოვლ−ში ა−მო−ვიწ−ვე−რე
მო−ვე−ფი−ნე მთის წვე−რებს,
ტა−ნი ა−მო−ვი−ყა−რე,
თქვე−ნი ნახ−ვა ვიჩ−ქა−რე,
გა−დავ−თეთრ−დი მინდვ−რებ−ზე,
ვე−ლებ−ზე, ტყის−პი−რებ−ზე,
ჩე−მი კა−ბა, ფრი−ა−ლა
ხა−ტავს მთას და ი−ა−ლაღს,
ცა ლურ−ჯი−ა, კრი−ა−ლა,
მზე ჩახ−ჩა−ხა, ბრი−ა−ლა,
გა−ნა მოსვ−ლა მეძ−ნე−ლა,
აქ ვარ-თეთრი ენ−ძე−ლა!
ა−ი, მო−ველ ამ მხა−რეს!
გა−ზა−ფხუ−ლი გა−ხა−რეთ!