თითები

საქ−მე−ში მეხ−მა−რე−ბი−ან
ჩე−მი პა−ტა−რა თი−თე−ბი:
პირს ვი−ბან, ვხა−ტავ, ვთა−მა−შობ,
ვწერ, ვჭრი, ვკე−რავ თუ ვა−ლა−გებ...
რა მე−გობ−რო−ბა სცოდ−ნი−ათ
ჩვენს თი−თებს და−უ−ღა−ლა−ვებს!

ბე−ბომ თქვა:- საქ−მეს უფრ−თხი−ან
მხო−ლოდ ზარ−მა−ცის თი−თე−ბი,
თურ−მე თხუპ−ნი−ას თი−თებსაც
ა−ღარ სურთ გა−მო−ჩე−ნა−ო...
საქ−მეს არ დაგვ−ზარ−დე−ბი−ან,
შრო−მა თუ გვიყ−ვარს ჩვე−ნა−ო.