მერცხლები

ჭიკ−ჭი−კე−ბენ, მოგ−ვე−სალმ−ნენ,
უ−ხა−რი−ათ დავბ−რუნ−დი−თო,
ლა−ღო−ბენ და ხა−ლი−სო−ბენ,
ცა−ში ნა−ვარდს რა გვიშ−ლი−სო?
გად−მო−ლა−ხეს მთე−ბი , ზღვე−ბი,
სა−ქართ−ვე−ლო მო−ე−ნატ−რათ,
თა−ვის ბუ−დეს და−უბ−რუნდ−ნენ,
საზ−რუ−ნა−ვი მო−ე−მა−ტათ.
ბუ−დეს შე−ა−კე−თე−ბენ და
და−ჩე−კა−ვენ ბარ−ტყებს მა−ლე,
ყო−ველ დი−ლით ჭიკ−ჭი−კით და
ჟღურ−ტუ−ლი−თაც გა−ვი−ხა−რებთ.
ლი−ლე−კუ−ნას ბე−ბოს−გან