ლექსების რიგში

არც ვაშ−ლებს, არც კან−ფე−ტებს,
ბე−ბო ლექ−სებს ა−რი−გებს,
თი−თო შეხვ−და ე−ლე−ნეს,
ი−კას, სანდ−როს, მა−რი−კოს.
რიგ−ში დგა−ნან ა−კუ−ნა,
ზუ−კა, ა−ნას−ტა−სი−ა,
ა−რის ლექ−სის შე−ჯიბ−რი,
ა−რის ლექ−სის ტა−ცი−ა!
გვწე−რენ სა−მეგ−რე−ლო−დან
გი−ორ−გი და და−ჩი,
ვე−ლით ძმე−ბი სიყ−ვა−რულს
და ლექ−სებს, ჩვენს არ−ჩივს.
ფიქ−რობს ბე−ბო, ვინ დამრ−ჩა,
ვინ არ გა−მახ−სენ−და?
- ჰე, მანდ, ჩვენ არ გა−მოგრ−ჩეთ,
მუ−ცელ−ში რომ ვსხედ−ვართ!