ბე−ბოს გო−გო ბზრი−ა−ლებს,
ფარ−ჩის კა−ბა ფრი−ა−ლებს.
ბე−ბოს სახ−ლიც ტრი−ა−ლებს,
და−დის ბანცალ-ბანცალით,
კედ−ლებს თავბ−რუ და−ეს−ხა,
გო−გუ−ცა−ნას ტკარ−ცა−ლით;
დე−და−მი−წა ტრი−ა−ლებს,
ბე−ბოს გუ−ლიც ფრი−ა−ლებს,
ატკ−ბობს თაფ−ლის სურ−ნე−ლი,
დღე−ებს სა−და−ფი−ა−ნებს!