დრონი

და−ფარ−ფა−ტებს ცა−ში დრო−ნი,
უ−პო−ვი−ა ა−საძ−რო−მი!
ბა−ტის, იხ−ვის მსუ−ქან ჭუ−კებს
ვიდეო-თვალს უ−პა−ჭუ−ნებს.
უთ−ვალთ−ვა−ლებს კა−ტას, ცუ−გას,
ჩუ−მად ად−გენს ე−ზოს რუ−კას,
ბრა−ზობს ცუ−გა, მოს−დის დორბ−ლი:
-ალ−ბათ, ა−რის ყვა−ვის დრო−ნი!
საბრ−ძოლ−ვე−ლად ი−წევს ცუ−გა,
ე−უბ−ნე−ბა მტკი−ცედ კა−ტას:
_არც იხ−ვის, არც ბა−ტის ჭუ−კებს
არც ყვავს, არც დრონს არ გა−ვა−ტან!