მე−გობ−რე−ბი ძვე−ლი
ლა−მას მუ−დამ ახ−სოვს,
ა−მი−ტო−მაც ახ−ლა
ჟი−რა−ფისთ−ვის შარფს ქსოვს.
ხე−ლი კი აქვს სწრა−ფი,
თუ ე−ყო−ფა ძა−ფი,
თუ ჟი−რა−ფის კი−სერს
გასწვ−და შარ−ფის სიგრ−ძე.
ა−ხი−თხით−და ზღარ−ბი,
ზებ−რა გა−დაბ−ჟირ−და:
-ამ სი−ცხე−ში შარ−ფი
რა−ღად უნ−და ჟი−რაფს?!