ყან−ჩამ გრძე−ლი კან−ჭე−ბი
წაჰ−ყო გორ−გო−ლა−ჭებ−ში.
მო−ე−წო−ნა სრი−ა−ლი
და შე−მოჰკ−რა ტა−ში,
თქვა:- ამ გორ−გო−ლა−ჭე−ბით
ვის−რი−ა−ლებ ცა−შიც.
ე−ცი−ნე−ბა ყარ−ყატს:
-ყიპ, ყიპ, ყიპ, ყიპ! ყაპ, ყაპ!
გორ−გო−ლა−ჭებს ცა−ში
ვინ მო−იხ−მარს რა−ში?
უნ−და ი−ყო ბრიყ−ვი,
ზი−დო ქვე−ბი რი−ყის!