* * *

თუ გინ−და კარ−გად ის−წავ−ლო ,
წარ−მა−ტე−ბუ−ლი ი−ყო,
წიგ−ნი არ უნ−და გა−უშ−ვა
დღე-ღამ ხე−ლი−დან ნი−კო
და ყვე−ლა ახს−ნას გულ−დას−მით
უნ−და და−უგ−დო ყუ−რი,
ყო−ველ−დღი−უ−რად ის−წავ−ლი?
სუ−ლაც არ ა−რის რთუ−ლი.
ძილს და გარ−თო−ბას, ზედ−მე−ტად
უნ−და შე−ეშ−ვა მა−შინ.
თუ და−ი−ჯე−რებ, იქ−ნე−ბი
წარ−მა−ტე−ბუ−ლი ბავშ−ვი.
ა−ბა, შენ ი−ცი, სწავ−ლისთ−ვის
არ და−ი−ზა−რო დაღ−ლა,
ვინც დღე და ღა−მე ის−წავ−ლა
ფრთე−ბი გა−შა−ლა ლა−ღად.