მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შოშიალუარა ჭანტურია |
 |
მაისის ისრითგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
 |
ინდაურიმანანა ტონია |
 |
ჭუკებინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ლოკოკინანათია დაშნიანი |
 |
მე ვარ სიონესტან კუპრავა |
 |
ო - რბილელა გაბური |
 |
წელიწადის დროებიხათუნა გულიაშვილი |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მუშურიაკაკი წერეთელი |
 |
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
|
ქართველი ქალიაკაკი წერეთელი |
 |
ფიქრნი მტკვრის პირასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
რეზის ლექსიელენე სალარიძე |
