ჩიტი ღაბუა
ჩი−ტი ღა−ბუ−ა იჯ−და ხე−ზე−და,
ე−ლო−დე−ბო−და ნი−ავ−სა,
ჩი−ტი ჭიკ−ჭი−კით არ−თობ−და
სოფ−ლის ტყე-ველსა მზიანსა.
უყვარდა ტკბი−ლი გა−ლო−ბა
და მზის სხი−ვებ−თან ლა−ღობ−და,
დი−ლის ცვარ-ნამს კი პირ−ვე−ლად,
რო−გორც მე−გო−ბარს ხვდე−ბო−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
პაწაწინა წიწილაილია სიხარულიძე |
 |
მტრედილუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ყიყლიყო, მამალო!ხალხური |
|
შოშიალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მოდუდუნებს მდინარეცირა ტურაშვილი |
 |
შიშინანა გასვიანი |
 |
დელი, დელა, ლალალანანა სამხარაძე |
|
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ბოსტნეულის ამბავიიულან ტუვიმი |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
