უგულო ქარი
ზე−ცას არ შერ−ჩა ძვე−ლი მშვე−ნე−ბა,
ყველ−გან გა−მეფ−და სუს−ხი და ქა−რი;
ტა−ნაყ−რილ ხე−ებს რა ეშ−ვე−ლე−ბათ -
ის−მის მსხვრე−ვა და ხმა ბობოქა−რი.
უსასრულოა ქა−რის თა−რე−ში,
არ ცხრე−ბა, ლა−მის გრი−გა−ლად იქ−ცეს...
და ამ ზე−ცი−ურ სი−ან−კა−რე−ში,
მკაც−რი თვა−ლე−ბი უც−ქე−რის სივრ−ცეს...
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
|
ციგალუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
უცნაური ორთქმავალიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მთვარენესტან კუპრავა |
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
|
კახა და ჭანესტან კუპრავა |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
გაზაფხულინატალია ნადირაშვილი |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
