ზრდილობიანი

ერ−თხელ უმც−როს ძა−მი−კოს
ა−რი−გებ−და ა−კა−კი:
_ ამ სა−ღა−მოს სუფ−რა−ზე
ი−ყო ო−რი ატამი.

შენ მი−სულ−ხარ პირ−ვე−ლი
და დი−დი ა−გი−ღი−ა,
საქ−ცი−ე−ლი ზრდი−ლო−ბის
ა−რასდ−როს გა−გი−გი−ა?

_ შენ რომ მი−სუ−ლი−ყა−ვი
რა ი−ზამ−დი, ა−ბა რას?
_ რას და ჩე−მი ზრდი−ლო−ბით
ა−ვირ−ჩევ−დი პა−ტა−რას.

_ მა−შინ ჩვენ სა−კა−მა−თო
მი−თხარ რა გვექ−ნე−ბო−და?
შენ თუ ეგ−რე ი−ზამ−დი,
დი−დი მე დამრ−ჩე−ბო−და.