მადლიერი შველი

რომ ჩა−მომდ−გა−რა ზამ−თა−რი,
შვე−ლი უ−ნა−ხავს დამფრ−თხა−ლი
ჭიშ−კარ−თან კე−თილ ბა−ბუ−ას,
სოფ−ლად დარ−ჩე−ნილს მარ−ტო−კა,
შე−უშ−ვა თურ−მე საბ−ძელ−ში,
თითქ−მის მთე−ლი თვე ამ−ყო−ფა, -
აჭ−მევ−და თი−ვას, უვ−ლი−და,
ხა−რობ−და ნა−ზი სტუმ−რი−თა.
გა−მო−ზა−ფხულ−ზე, ბუ−ნე−ბის
რომ გა−ჩე−ნი−ლან ფე−რე−ბი,
შველს ბა−ბუ−ასთვის ა−ლერ−სით
ა−უ−ლო−კი−ა ხე−ლე−ბი,
წა−სუ−ლა, ტყეს შე−რე−ვი−ა,
გა−დურ−ბე−ნი−ა სე−რე−ბი...