ტყის ნობათი

აბლი-ბაბლი, აბლი-ბაბლი,
გინ−და მაღ−ლით, გინ−და დაბ−ლით
ტყე−ში ბევ−რი ნა−ყო−ფი−ა -
მოც−ვი, მო−ცხა−რი და წაბ−ლი.
მინ−და გარ−გოთ მთე−ბის მად−ლი,
მი−ვალ ჩან−თით, კალ−თით, სათ−ლით,
ბლო−მად უნ−და მო−ვი−ტა−ნო -
ჟო−ლო, თხი−ლი, პან−ტა, ზღმარტ−ლი.
ი−ქა−ცა მყავს მე−გობ−რე−ბი,
მე−ტად გამრ−ჯე, გა−ნა ზან−ტი,
ახ−ლაც სი−ხა−რუ−ლით შემხვდ−ნენ
ჩხიკ−ვი, თრი−ა, ციყ−ვი, ზღარ−ბი.
ჩემ−თან ერ−თად შე−აგ−რო−ვეს
მრა−ვალგ−ვა−რი ტყის ნო−ბა−თი,
მო−დით, ყვე−ლამ და−ი−რი−გეთ,
მა−თი სა−ხე−ლით მო−გართ−ვით...