Მოვალ ჩაგეხუტები

ძლი−ერ მიყ−ვარს შე−მოდ−გო−მა
წი−თელ ყვი−თელ ფე−რე−ბით,
ბე−ბო, სკო−ლას რომ მოვრ−ჩე−ბი
მო−ვალ მო−გე−ფე−რე−ბი.

გა−ზა−ფხუ−ლიც რო−გორ მიყ−ვარს
რომ იღ−ვი−ძებს ბუ−ნე−ბა,
სახლ−ში რომ გა−გა−ზარ−მა−ცებს
გა−რეთ ყოფ−ნის ცდუ−ნე−ბა.

ცივ ზამ−თარ−ში თოვ−ლი მიყ−ვარს,
ბე−ბოს ტკბი−ლი ქა−დე−ბი,
ცე−ცხლის−პირ−თან ნა−ამ−ბო−ბი
ბა−ბუს ძვე−ლი ზღაპ−რე−ბი.

ზა−ფხუ−ლი რომ იგ−ვი−ა−ნებს,
ბე−ბო ნუ მე−ბუ−ტე−ბი,
ქა−რიშ−ხალ−ზე სწრა−ფად მო−ვალ,
მო−ვალ ჩა−გე−ხუ−ტე−ბი.