რო−ცა ჭა−ღა−რა მო−გე−პა−რე−ბა,
და−გე−ღა−რე−ბა სპე−ტა−კი სა−ხე,
მა−შინ მო−გიძღვ−ნი ლურჯთ−ვა−ლა ი−ებს,
ლურ−ჯი ფე−რი ხომ თქვენს სულ−ში ვნა−ხე.
თქვე−ნი ღი−მი−ლი თბილი,ნამდვილი,
ო,რომ ი−ცო−დეთ რა−რიგ მა−ხა−რებს,
სიყ−ვა−რულს თქვენ−გან რომ მის−წავ−ლი−ა.
ვით მარ−გა−ლი−ტი გუ−ლით ვა−ტა−რებ.