ვერ წარ−მო−იდ−გენთ, შვი−ლის სი−კარ−გე,
მა−მის გულს რა−რიგ ე−სალ−ბუ−ნე−ბა,
სულს რა სი−ა−მეს გა−ნაც−დებს ,
რა სა−ო−ცა−რი აქვს მას ბუ−ნე−ბა!
რა სი−ა−მა−ყეს ა−ტა−რებს ჩუ−მად,
დარ−დებს ამგ−ვა−რად გა−დაჩ−ვე−უ−ლი,
გა−ბად−რულ მთვა−რეს მი−უ−გავს სა−ხე -
მა−მის სა−ხელით გა−მორ−ჩე−უ−ლი!