მირიან ბატონიშვილს

გრი−გოლ მახ−სოვს გა−მატ−რუკ−ლად,
ხუმ−რო−ბა−ზე შე−მა−ფხუკ−ლად;
საბ−რა−ლო ჰკლეს და−ნით უკ−ლად,
უ−წო−დე−ბენ კრემენჩუკ−ლად;
თუ მანდ ი−ყოს თქვენ−ში უკ−ლად,
ხრე−ნი ხვრი−ტოს მჟა−ვედ კლუკ−ლად;
ჰსჯობს ა−რაგვ−ზედ მისვ−ლა წუნკ−ლად,
აქა-იქი თრე−ვა კუნკ−ლად.
ჩე−მი პა−ა−ტა მო−მი−კი−თხე−ნით!
ჩვენ უ−ი−მი−სოდ მო−ვი−კი−ცხე−ნით:
ფლავ[ი]სა ნაცვ−ლად შორ−ვა ვი−თხე−ნით,
ლო−მი−სა გულ−ნი მით გავი−თხე−ნით!