ცრემლთა ისარნი

ცრემლ−თა ი−სარ−ნი მო−სის−ხარ−ნი ჩვენ−და ა−რე−ნით
ილ−მე−ნით გულ−ნი ჭირ-ნახულნი, შეგვიწყნა−რე−ნით!
უ−ცხო−ნი თე−მით სოფ−ლის ცე−მით გავიგა−რე−ნით,
უჭკ−ნობ−ნი ვარდ−ნი ეს-გვარ დარდ−ნი დავიბძა−რე−ნით, -
არ ითქ−მის ე−ნით, არ−ცა სმე−ნით, ეს იკმა−რე−ნით!

როს გვა−გონ−დე−ბით, შევ−ღონ−დე−ბით, ლომ−ნო ყმა-ძმანო,
თან-ზრდილნო სწორ−ნო, გა−ნა−შორ−ნო, საყ−ვარ−ლად კმა−ნო!
ვა კი−დე−გან−თა, აზ−დენ თქმა−თა გლო−ვი−სა ხმა−ნო,
ატადის-კალოს, სა−ვა−ლა−ლოს, სა−და ხართ, თქმა−ნო!
დაგვ−ბერ−ნა ქარ−მან და−უ−წყნარ−მან, ზღვად ვიფა−რე−ნით!

და−ბერ−და ყუ−რი, სევ−დის ჭუ−რი რა ჰპო−ვა სოფ−ლით,
და−ბინდ−ნა თვალ−ნი, შე−უმკრ−თალ−ნი, ცრემ−ლით და ოფ−ლით,
დად−გეს−ცა ხელ−ნი, მარჯ−ვედ წრფელ−ნი, შორ−ნი საყოფ−ლით,
ხელმ−წი−ფე გუ−ლი, ცეცხლ-დაგუ−ლი, სუ−ლით გამყოფ−ლით,
ჭირ−სამ−ცა თქვენ−სა თუ გალ−ხენ−სა, მოიხმა−რე−ნით!

დავ−ნატ−რი მზე−სა, სი−ა−მე−სა, დი−ლა თქვენ გა−რებს,
ღა−მე მთო−ვა−რე, ქველ მო−ა−რე, ხა−სი−ათ გვა−რებს,
ცის−კარ მთი−ე−ბი, სხვა ცი−ე−ბი პირ−ველ გა−ხა−რებს
და მერ−მე ჩრდი−ლოს სა−სიკვ−დი−ლოს ღრუ−ბელს დაჰ−ფა−რებს!
ამ დღე-ღამითა და ჟა−მი−თა დაემწა−რე−ნით!

სიზ−მარს ვე−მონ−ვით ძილ-შეკონვით, ნუ თუმ−ცა გნა−ხეთ,
სახე-უსახო, სა−ახ−ვა−ხო ეს გან−ვიზ−რა−ხეთ,
სხვამ−ცა პატ−რო−ნი, ა−ნუ დრო−ნი, ვერ−ღა დავ−სა−ხეთ,
ყა−რიბ−თა ბა−ნი, გზის საბა−ნი, ეკ−ლით შევსჩ−მა−ხეთ!
მოყ−ვას−თა ცრემლ−ნი სწვი−მეთ ცხელ−ნი, მტერთ იხა−რე−ნით!