რუ
თოვ−ლი თითქ−მის ყველ−გან დად−ნა
რუ მდი−ნა−რედ გა−და−იქ−ცა,
სა−ყი−ყი−ნოდ ბა−ყა−ყე−ბი
ყვე−ლა სა−დღაც შორს გაიქცა.
რუ სწრა−ფი და მარ−დი−ა
ვერ ე−ლე−ვა ღე−ლეს,
მი−სი ხმა რომ ი−კარ−გე−ბა
ტყეც მუ−დამ ა−მა−ზე ღე−ლავს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
|
ლამაზი სამყაროლუარა ჭანტურია |
 |
სიმღერა საქართველოზეგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
რთველიშიო მღვიმელი |
 |
სოფლის დილათინათინ კვირიკაძე |
 |
მნათობთადმიბესიკი |
 |
ატმის ყვავილებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
