შემოდგომის ქარი
შე−მოდ−გო−მის ა−ვი ქა−რი,
გაყ−ვით−ლე−ბულ ხე−ებს ზვე−რავს;
გულ−ცი−ვად და უ−მო−წყა−ლოდ,
გამხ−მარ ფოთ−ლებს დაუბერავს.
ტოტები ცას შესც−ქე−რი−ან,
ფოთ−ლებს ა−წი ვინ და−ი−ცავს...
წყდე−ბი−ან და ე−ცე−მი−ან,
ამ გა−თო−შილ დე−და−მი−წას.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ღამელუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩურჩხელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
|
ბულბულილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმის წვეთებსცირა ტურაშვილი |
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
შემოდგომათამარ ჭეიშვილი |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზღარბებინათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე და ლექსები ბუნებაზე
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
|
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
