პანდა
ი−სევ სძი−ნავს ხის ტოტ−ზე,
ძი−ლის−გუ−და პან−დას;
ნე−ტავ, ვინ და−ა−ხუ−რავს,
პან−დას თბი−ლად საბანს?
ქარი რომ ა−მო−ვარ−დეს,
გა−უ−ტე−ხავს ძილს;
სუ−ლაც ხომ შე−იძ−ლე−ბა,
ჩა−მო−ვარ−დეს ძირს?
ამიტომაც ჰა−მა−კი
უნ−და ჩა−მო−ვუ−კი−დოთ;
უფ−რო კარ−გი იქ−ნე−ბა,
რომ სა−წო−ლი ვუყიდოთ.
ხეზე ხომ არ დარ−ჩე−ბა?
შე−ა−წუ−ხებს წვი−მა,
პან−დას ბი−ნა ხომ უნ−და,
ა−ვუ−შე−ნოთ ბი−ნა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
დათვის დარიგებახათუნა გულიაშვილი |
 |
პატარა მურიააკაკი წერეთელი |
 |
დათვის ბელოედუარდ უგულავა |
 |
ცელქი გოჭებიმაია წიგნაძე |
 |
ტურა სანინათია ჯანაშია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მარიამი და ბეღურააზა მდინარაძე |
 |
*** (დედი, შეხე, ჩვენი ფისო)მანანა კაკაჩია |
 |
თუ კაი კაციამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
გულყვითელა წიწილანათია დაშნიანი |
 |
ძაღლის სულ არ მეშინიანიკოლოზ ჩაჩავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ცხოველებზე, ფრინველებზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
ჩემი ციცუნიანიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
ვის რა აჩუქა თოვლის პაპამვასილ გულეური |
 |
თოჯინების თეატრშიჯანსუღ ნიქაბაძე |
 |
მღერიან თუშის ბიჭებინოდარ დუმბაძე |
|
თერძი მელანათია ჯანაშია |
