მზარეულები

ან−რი - გვე−ყო თა−მა−ში და ბურ−თი,
მო−დით, ყვე−ლამ, ვინც აქ ა−რი
და−ვი−ხუ−როთ თეთ−რი ქუ−დი,
ა−ვი−ფა−როთ წინსაფა−რი.
ნი−ნი- კერ−ძი გვიც−დის უ−ლე−ვი,
ა−ბა, რა გვაქვს სა−ცი−ლო,
ჩვენ ვართ მზა−რე−უ−ლე−ბი,
საქ−მე გა−ვი−ნა−წი−ლოთ.
ნი−კო - მწვა−დი შევწ−ვათ ცვრი−ა−ნი,
მო−ვამ−ზა−დოთ წვნი−ა−ნიც.
გა−ვა−ტა−როთ ხორ−ცი სუფ−თად,
გვიყ−ვარს ტოლ−მა, გვიყ−ვარს გუფ−თაც.
თე−ა - არ გე−გო−ნოთ ნა−ყი−დი,
ან−და გა−მოგ−ზავ−ნი−ლი,
ჩე−მი ხე−ლით ბოს−ტან−ში
და−გიკ−რი−ფეთ მწვა−ნი−ლი.
დავჭ−რათ ნება-ნებაო,
ჩვენს კერძს მო−უხ−დე−ბა−ო.
კიტრ−საც ა−რა უ−შავ−სო,
ქორ−ფა−ა და შუ−შა−ო.
დო-რე-მი-ფა... დო−რი−ო,
ღუ−ის პომიდო−რი−ო.
გვან−ცა- ფქვი−ლი უკ−ვე გავ−ცე−რი,
ხელ−მარჯ−ვე ვარ, უ−და−ვოდ,
და−მა−ცა−დეთ, ფა−ფუ−კი
ცო−მი მო−ვა−გუნ−და−ვო,
გემ−რი−ე−ლი, ა−ჭა−რუ−ლი,
რომ მო−გართ−ვათ ხა−ჭა−პუ−რი.
ლო−ლა- ბე−ბი−კოს რე−ცეპ−ტი−ა
და ნუ მომ−თხოვთ გამ−ხე−ლას,
ცხელ შო−კო−ლადს მო−გართ−მევთ
დე−სერ−ტად, ჩემს ნა−ხე−ლავს.
ლუ−კა - ჯამ-ჭურჭელი წკრი−ა−ლებს,
არ ვართ ა−რე−უ−ლე−ბი,
ჩა−წიკ−წი−კე−ბუ−ლე−ბი,
ჩაპ−რი−ა−ლე−ბუ−ლე−ბი,
ჩვენ ვართ მზა−რე−უ−ლე−ბი!
ჩვენ ვართ მზა−რე−უ−ლე−ბი!
ჩვენ ვართ მზა−რე−უ−ლე−ბი!