დე−დი−კომ ნუ−ცას უ−ყი−და
სა−თა−მა−შო უ−თო.
ნუ−ცა ფუს−ფუ−სა გო−გო−ა,
საქ−მეს არ−ვის უთ−მობს.
და−ფა−ცურ−და, დატ−რი−ალ−და,
მო−ინ−დო−მა უფ−რო,
ჭრელ ქსო−ვილ−ზე და−ნა−ვარ−დობს
პა−წა−წი−ნა უ−თო.
თო−ჯი−ნა ნი−ას ეც−მე−ვა
დღეს ტკი−ცი−ნა კა−ბა.
ნუ−ცი−კო მარჯ−ვე გო−გო−ა,
რა გე−გო−ნათ, ა−ბა?