ჩვენი დედამიწა

ლამაზ-ლამაზს,
ფერად-ფერადს
მზე სხი−ვე−ბით მო−მე−ფე−რა,
გა−მათ−ბო და გა−მი−ნა−თა,
სა−ვა−ლი გზაც გა−მი−მარ−თა,
მთვა−რით გვერ−დი და−მიმშ−ვე−ნა,-
თა−ნამგ−ზავ−რად და−მი−ყე−ნა,
სხივ−თა კო−ნით ქსო−ვა,
ქსო−ვა,
მი−წაც, წყა−ლიც მი−სახ−სოვ−რა
და ჰა−ე−რი გამჭ−ვირ−ვა−ლე,
მთე−ბიც გაჩნდ−ნენ მე−რე მა−ლე!
ტყე−ე−ბი რომ აშ−რი−ალდ−ნენ,
წყა−რო−ე−ბიც აწკ−რი−ალდ−ნენ...
გავხ−დი სახ−ლი სი−ცო−ცხლი−სა,
მთა-ბარისა, მიწა-წყლისა,
ვინც მო−მივ−ლის,
ვინც და−მი−ცავს,
მე ვარ მი−სი დე−და−მი−წა!