ც - ოცია კლდის

გა−მო−ცხად−და შე−ჯიბ−რი,
კლდე−ზე ცოც−ვა ი−წყე−ბა,
ა−რე−მა−რე ჩი−ტე−ბის
ჟრი−ა−მუ−ლით ივ−სე−ბა.

ცერ−ზე დგე−ბა ცი−ცა−ბო
კლდეს−თან ცი−და ცირ−ცე−ლი,
უნ−და რომ და−ი−ნა−ხოს,
ვინ იქ−ნე−ბა პირ−ვე−ლი.

უ−ციმ−ცი−მებთ თვა−ლე−ბი
ცისთ−ვა−ლებს და ნარ−ცი−სებს,
ი−სე ყი−ვის ცი−ცი−რი
ბარ−ტყებს ძილს არ ა−ძი−ნებს.

ა−ტყდა ტა−ში, ყი−ჟი−ნა,
ვა−შა, ციცქ−ნა ცო−ცი−ას,
ეს რა გა−სა−ო−ცა−რი
კლდე−ზე ცოც−ვა სცოდ−ნი−ა.