ჩემი ველოსიპედი

ჩე−მი ვე−ლო−სი−პე−დით
ყველ−გან სწრა−ფად მი−ვე−დი.
არც საწ−ვა−ვი უნ−და და
არც რახ−რა−ხა მო−ტო−რი,
მივ−ყა−ვარ და თან მი−აქვს
ბარ−გით სავ−სე გო−დო−რი.

მეც რომ კარ−გად ვი−ყო, თან
გა−ვუფრ−თხილ−დე ბუ−ნე−ბას,
რო−გორ და−მე−ზა−რე−ბა
პედ−ლის გა−დაბ−რუ−ნე−ბა.

რომ მყავს ვე−ლო−სი−პე−დი,
გზას გავ−ყუ−რებ ი−მე−დით.

რო−ცა მო−მე−სურ−ვე−ბა,
მო−ვახ−ტე−ბი ვე−ლოს,
ქროლვა-ქროლვით მო−ვივ−ლი
ლა−მაზ საქართვე−ლოს