ნამგალო
ნამ−გა−ლო, ჩე−მო ნამ−გა−ლო,
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ო−რად მოხ−რი−ლო რკი−ნა−ო,
შე−ნაც დაჰ−ბერ−დი, მე−ნა−ცა,
ორ−ნი−ვე ვყრი−ვართ ში−ნა−ო.
ის დრო არ სჯობ−და ამ დრო−სა
რომ მი−მიძ−ღო−დი წი−ნა−ო?
პირს ოფ−ლი გა−დამ−დი−ო−და,
რო−გორც ჟუ−ჟუ−ნა წვი−მა−ო.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
გაფრთხილებალუარა ჭანტურია |
 |
მეეზოვე მურიაელიზბარ გაბუნია |
 |
დედაგიორგი წერეთელი |
|
ჩემო კარგოგიორგი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
 |
თითებინესტან კუპრავა |
|
ხიდინესტან კუპრავა |
 |
დედა გაახარესნანა სამხარაძე |
|
პეპელანესტან კუპრავა |
 |
პურის ცხობა ვისწავლენუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები შრომაზე
|
გელა და ღრუტუნალუარა ჭანტურია |
 |
პაპიჩემის ანდერძივაჟა–ფშაველა |
|
ჟირაფიელიზბარ გაბუნია |
 |
ლალის მამალილადო ასათიანი |
 |
შემოდგომაიოსებ ნონეშვილი |
