მე სოფლის თავსა ვესახლე
მე სოფ−ლის თავ−სა ვე−სახ−ლე
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
და არ სო−ფე−ლი ჩემს თავ−სა,
სო−ფე−ლი კარ−გად მთავ−სობ−და,
მე რომ სო−ფე−ლი მეთავ−სა,
რაც მე სოფ−ლისად მინ−დო−და,
წინ-წინ მო−ი−და ჩემს თავ−სა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
კულუარა ჭანტურია |
 |
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სოფელილუარა ჭანტურია |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ბაღის მეგობრებიმარიამ წიკლაური |
 |
პატარა შეყვარებულიელიზბარ გაბუნია |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
 |
*** (დედამ მითხრა დიდი ხარო)ცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები საბავშვო ბაღზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
სარეველამურმან ლებანიძე |
 |
ბუკნაჭოედუარდ უგულავა |
 |
საბავშვო ბაღთან დამშვიდობებამზია გოგნიაშვილი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
|
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
