ალხა-მალხა,
ჩვე−ნი ჯალ−ღა
ა−წო−წი−ლა მაღლა-მაღლა.
- ვინ კრეფს?
- დი−დი ჭი−ა,
პი−რი და−უ−ღი−ა.
- ჩა−მო−მიგ−დე, ჭი−ავ,
თეთ−რი თუ−თა, მში−ა!
ჭი−ა კი−დევ ჭამს,
ავ−სებს ქვაბს და ჯამს.
ჩვენს გემ−რი−ელ თუ−თას
ზამთ−რისთ−ვი−საც ფუ−თავს.
ხარ−შავს
ჯემს და
მუ−რა−ბებს,
შვი−ლიშ−ვი−ლებს უ−ლა−გებს.