ნე−ტავ ა−სე მაღ−ლა ცა−ში,
ვინ დაგ−კი−და, მზე−ო?
იქ−ნებ მინ−და გე−თა−მა−შო,
შენ−თან მო−ვი−დე−ო.
მო−გი−ტა−ნო ნა−ყი−ნე−ბი,
ტკბი−ლი ორ−ცხო−ბი−ლა,
და და−ვი−წყოთ ბედ−ნი−ე−რად,
ეს მზი−ა−ნი დი−ლა.
ჩემ−თან ერ−თად გა−იღ−ვი−ძე,
ყო−ველ დი−ლით მზე−ო,
ღრუბ−ლებ−ში ნუ იმ−ლე−ბი,
გა−მი−ნა−თე დღე−ო.