სექტემბერი რას მღერის

ცხრათ−ვა−ლა მზით ნა−ფე−რი,
ცხრა მთა გად−მო−ნაფ−რე−ნი,
ლერწამ-ლელის ცხრა ღე−რით
სექ−ტემ−ბე−რი რას მღე−რის?
სა−გა−ლო−ბელს სწავ−ლი−სას,
სა−დი−დე−ბელს შრო−მი−სას.
არ მოსც−დე−თო წა−მი−თაც,
მზის−კენ გიხ−მობთ შო−რი გზა!
მა−ღალ მწვერ−ვა−ლე−ბამ−დე
სულ ტკბი−ლი ხმით რე−კავდ−ნენ
წიგ−ნებს ნა−ზი−ა−რე−ვი
ცოდ−ნის ოქ−რო ზა−რე−ბი.
ბე−ჯითს, გამრ−ჯე მე−გო−ბარს,
რომ შე−ვუ−ქებთ მარჯ−ვე−ნას,
ზარ−მაცს ი−სიც ე−ყო−ფა
სირ−ცხვი−ლად და სას−ჯე−ლად.
ა−სე წკრიალ-წკრიალით,
ა−სე ტია-ტიათი
თავს დაგფ−რენდ−ნენ ფრი−ა−ლით
ფრთა−შესხ−მუ−ლი ფრი−ა−დი.
ცამ ღრუ−ბე−ლი გა−შო−როთ,
ეს დღე არ ღირს უთქ−ვე−ნოდ.
სიყ−ვა−რუ−ლი სამ−შობ−ლოს
საქ−მით უნ−და უჩ−ვე−ნოთ!