ჩი−ტი ბუ−დეს ა−შე−ნებს,
ბუ−დე ჩვენს ბაღს ამშ−ვე−ნებს.
დაზრ−დის ჩი−ტი ბარ−ტყებს,
დე−და გაზრ−დის ბავშ−ვებს.
მა−მა დარ−გავს ლა−მაზ ხეს,
შე−ა−ვედ−რებს ყვე−ლას ღმერთს.
მზე ა−მო−ვა დი−ლით
და გვა−ჩუ−ქებს ღი−მილს!
ჩი−ტი ი−ტყვის: ,,ჭიკ-ჭიკ-ჭიკ,
ლხი−ნი აქ და ჭი−რი იქ!’’